Maak snelle schetsen waarin je emotie verbeeldt van een gebeurtenis uit het verleden. Laat de emotie ook zienvanuit een ander perspectief. Letterlijk, van boven of vanuit het gezichtspunt van een toeschouwer.
Of qua tijd, voor, tijdens en na het moment/gebeurtenis.
Met je handen in de klei zitten werkte zo bevrijdend, uit mijn hoofd, dat ik de opdracht kreeg voor om een portret met veel expressie twee broden klei mee te nemen.
Münch, niet dat bekende schilderij maar De moordenaar (1910). Dit keer verlies ik mij niet in het helemaal willen schilderen. Ik blijf in de schetsfase. Toch ontdek ik dat Münch echt niet zo maar in een vlaag van woede iets op papier zette. Die huisjes links boven zijn compositorisch belangrijk. De handen zijn met drie halen exact goed neergezet. Waar vind je overigens langs een bosweg links kale rotsen en rechts zo’n bult sneeuw?
Münch meenemen naar werkstuk over een vogel valt niet mee. De inspiratie voor de eerste afbeelding komt van een schilderij van M. Grünewald, Christus aan het kruis. Een schilderij dat door Expressionisten zeer werd gewaardeerd. Zeer toepasselijk voor een vogel die voor mij symbool staat voor natuuramnesie: De grutto op de Kampina.
Het licht-donkercontrast, dat lukt wel, maar dat losse en dreigende daarin loop ik vast. Later ontdek ik Münch vlakken opgebouwd uit lijnen afwisselt met meer egale vlakken: De weg waar de moordenaar op loopt. De keuze om de achtergrond van de rafelige vogel meer te egaliseren klopt dus.
Bij de tweede, waarvoor ik meer ga werken vanuit gevoel (heerlijk zo’n CD met vogelgeluiden), lukt het wel om mijn gevoel erin te leggen. En als het een heel eind af is, ga ik pas aan de slag met beeldelementen. Heel bevrijdend niet vanuit je hoofd te werken.
Meer zien over Expressionisme ga naar de opdrachten tijdens de les.