Als ik het zelfportet van Francis Bacon (1971) af heb ontdek ik op internet dat hij volgens eigen zeggen zo maar wat verf op het doek kwakt en dan kijkt wat hij er in ziet. Toch toevallig dat er nou net je zelfportet in zit. Na zijn dood bleken er toch akelig veel voorstudies in zijn atelier te liggen. Toch zit er een wijze les in want als ik de tweede ochtend weer in mijn atelier terug kom, vergeet ik eerst even te gaan zitten en te kijken wat er al is…en schilder ik het portret eigenlijk een beetje dood.
Na al dat emotioneel geweld van Bacon is het lastig om weer terug te keren naar mijn thema van dit jaar: Vogels. Ik besluit in ieder geval te beginnen met je lukraak verf op je doek kwakken. In dit geval aquarel. En maak ik verschillende voorstudies om te kijken hoe ik onzekerheid in een vogelkoppie kan laten zien. Om vervolgens puur naar mijn emotie terug te keren toen ik dat dwaze bekkie zag van dat mereljong, net een dag uit het nest.
Wil je meer weten, kijk dan ook bij de les over Hedendaagse kunst.