Bekend met het opbouwen van driedimensionale voorwerpen in kubussen, bollen en cilinders, verheugde ik mij op deze les. Het werd een worsteling waarbij ik mij gevangen voelde in het dwingende karakter van die harde vormen. De oplossing, een organische lijn toevoegen, maakte het niet beter.
Thuis heb ik het werkstuk opnieuw opgepakt. Ik zag wat ik had gemaakt en besloot daar verder op door te werken en te kijken wat er ontstond. Terug naar het kubisme, een simpeler onderwerp er overheen. Na een dag knippen en plakken, kwam ik uit bij dat wat ik wilde: Een werkstuk geïnspireerd door Picasso.
Heel waardevol was daarbij de les PSW later in de week waarbij we het basisprincipe van het kunstzinnig scheppen behandelden: REOVATIE. Ineens viel een kwartje, pas thuis toen ik even afstand had genomen van het werkstuk was ik in staat het bereikte resultaat te accepteren en op basis daarvan een waardegerichte actie te ondernemen. En niet in frustratie terug te grijpen op een bekend paadje: Een organische lijn erin zetten. Door de waardegerichte actie was ik wel in staat iets te leren.
Meer weten over kubisme, kijk dan bij het huiswerk dat ik maakte.