De opdracht: Maak een kubistisch stilleven of portret. De kubisten van destijds deden niet aan landschapjes.
Om niet te vervallen in stijve, gestileerde voorwerpen begin ik te tekenen zonder op mijn papier te kijken. Een foutje bij het knippen van een vorm versterkt het speelse en verwringende effect.
Aan dit werk ligt een ontwerp ten grondslag, maar uiteindelijk wordt het stap voor stap gebouwd: De tafel klapt aan de bovenkant open, vage lijnen wekken de suggestie van een tafelpoot, toonwaarden wijzigen, details verplaatsen. Zo ontstaat er een mooie driehoeks-compositie met het logo van ‘de’ bijenbijbel in het midden.
De inspiratie voor het vrije werkstuk over mijn jaarthema krijg ik tijdens de tentoonstelling Birds in het Mauritshuis in Den Haag. De video-installatie van N. Koulos Eeyrhalter, Ons dagelijks brood, leidt bij mij tot diepe walging over de bio-industrie. Hoe beeld ik dit uit zonder afstotingwekkend te zijn? Of mag kunst ook lelijk zijn?
Meer weten over kubisme, kijk dan bij de opdrachten gemaakt tijdens de les.